ปฐมบทของกลุ่มตะเกียง เกิดขึ้นในเดือนสิงหาคมปี 2551 หลังจากที่ผมกลับมาจาก จ. ตาก การอุทิศตนเสียสละของผู้หญิงตัวเล็กๆ ผู้ที่เราเรียกว่า “ ครู “ ได้จุดประกายตะเกียงดวงเก่าคร่ำเครอะในหัวใจผม จากนั้นจึงเกิดการรวมตัวกันของกลุ่มผองเพื่อนพี่-น้อง ที่เคยผ่านช่วงเวลาที่ดี และยากลำบากมาด้วยกันในเส้นทางป่าเขา โคลนเลน และสายน้ำ มีความมุ่งหมายอย่างมุ่งมั่นที่จะแบ่งปันส่วนที่เราเหลือให้กับผู้คนที่ยังขาดแคลน ในซอกหลืบที่คนทั่วไปอาจจะลืมเลือน ควบคู่ไปกับการปลูกฝังสำนึกรักธรรมชาติ

ผมขอให้ตะเกียงดวงนี้เป็นเหมือนประทีป ส่องนำทางให้กับผู้ด้อยโอกาสทางการศึกษา ตามซอกหลืบหลีกเร้นของผืนแผ่นดินไทย อยากให้ตะเกียงดวงนี้จุดประกายไฟแห่งสำนึกรักแผ่นดินถิ่นเกิด การเสียสละ และการแบ่งปัน ให้กับผู้ที่แรมทาง สัญจรผ่านมาและคนรุ่นหลังต่อไปครับ

กุศลที่เกิดจากทุกๆกรรมที่กลุ่มตะเกียงได้ทำด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ ขออุทิศให้ คุณพ่อ คุณแม่ คุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยาย ครูอาจารย์ ทุกๆท่านที่ให้กำเนิดและสั่งสอนบ่มเพาะ ตั้งแต่อากาศธาตุตราบจนกลายเป็นผงเถ้าธุลี

ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับบ้านหลังนี้ครับ